Vali tatil etti.
Herkes konuşuyor.

Kimine göre gereksiz.
Kimine göre abartı.
Kimine göre “bir gün keyif”.

Ama kimse asıl soruyu sormuyor:
Tatil edilmeseydi ve bir şey olsaydı, bugün ne konuşuyor olacaktık?

Risk yönetimi, halkı memnun etme sanatı değildir.
Risk yönetimi, olasılığı sıfırlama çabasıdır.

Kar yağdığında mesele kar değildir.
Rüzgâr çıktığında mesele rüzgâr değildir.
Asıl mesele;
ambulansın yolda kalma ihtimali,
enerji hatlarının kopma riski,
okula giden bir çocuğun eve dönememe olasılığıdır.

Valinin masasında tek bir soru vardır:
“Bir ölüm olursa, ben bu kararın altına imza atabilir miyim?”

Tatil kararı kolay sanılır.
Oysa en kolay karar hiçbir şey yapmamaktır.
En zor olan ise,
herkes kızacağını bile bile önlem almaktır.

Ben olsam ne yapardım?
Beğenilmeyi değil,
yarın savcılığa ifade vermemeyi seçerdim.

Çünkü bu ülkede krizden sonra herkes konuşur.
Ama krizi yaşatmamak için karar alanlar
genelde sevilmez.

Risk yönetimi nankördür.
Alkış getirmez.
Manşet olmaz.
Ama mezarlıkları boş tutar.

Ve şunu kabul edelim:
Doğru kararlar çoğu zaman popüler değildir.

Öğr. Gör. Dr. Umut Elbir

İstanbul Bilgi Üniversitesi

Mülkiyet Koruma ve Güvenlik Bölüm Başkanı

A Sınıfı İş Güvenliği Uzmanı