İzBB’den çıkarılan işçiler eyleme başladı: 'Ekmeğimizi geri istiyoruz'

İzmir Büyükşehir Belediyesine (İzBB) bağlı İZENERJİ şirketinde işten çıkarılan 79 işçi, işlerine geri dönme talebiyle Kültürpark’ta bulunan İzBB binası önünde basın açıklaması yaptı. İşten çıkarılmalarına gerekçe gösterilen raporun ardından her işçinin durumunun ayrı ayrı değerlendirilmediğini belirten işçiler, “Bizler ayrıcalık istemiyoruz. Sadece hakkımızı, emeğimizi ve adaleti istiyoruz” dedi.

İşçiler, İzBB önündeki açıklamanın ardından örgütlü oldukları Genel-İş Sendikası önüne giderek burada da açıklama yaptı ve oturma eylemi gerçekleştirdi. Sendikanın süreç boyunca yanlarında durmadığını söyleyen işçiler, sendika yöneticilerine tepki gösterdi. Protesto sırasında işçiler ile sendika yöneticileri arasında kısa süreli tartışma yaşandı.

‘79 çalışanın durumu yeniden değerlendirilsin’

İzBB önünde yapılan açıklamada, yıllardır belediyede çalışan 79 işçinin bir rapor gerekçe gösterilerek işten çıkarıldığı belirtilerek, işten çıkarma sürecinin hangi somut ve objektif gerekçelere dayandığı soruldu.

“Bir raporun varlığı, tek başına insanların yıllardır sürdürdüğü çalışma hayatlarının sona erdirilmesini ve aileleriyle birlikte ekonomik ve sosyal açıdan mağdur edilmelerini haklı gösteremez” denilen açıklamada, her işçinin durumunun ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği ifade edildi.

İşçiler, “Her bir çalışanın durumu ayrı ayrı değerlendirilmeden, savunma ve adil değerlendirme hakları gözetilmeden alınan kararların kabul edilmesi mümkün değildir. Bizler ayrıcalık istemiyoruz. Sadece hakkımızı, emeğimizi ve adaleti istiyoruz” dedi.

İşten çıkarmaların yalnızca 79 işçiyi değil, ailelerini de etkilediğine dikkat çekilen açıklamada İzBB yönetimine, işçilerin durumunun yeniden ve objektif biçimde değerlendirilmesi, savunma ve hukuki haklarının gözetilmesi ve yaşanan mağduriyetlerin giderilmesi çağrısı yapıldı.

Açıklamada, “Bizler İzmir Büyükşehir Belediyesine karşı değiliz. Bizler haksızlığa karşıyız. Tek talebimiz, emeğimizin ve yıllardır verdiğimiz hizmetin yok sayılmaması; haklarımızın hukuk çerçevesinde korunmasıdır” ifadeleri kullanıldı.

İşçiler, işe dönüş talepleri karşılanana kadar haklarını demokratik ve hukuki yollarla aramaya devam edeceklerini belirtti.

Genel-İş önünde oturma eylemi

İzBB binası önündeki açıklamanın ardından Genel-İş Sendikası önüne giden işçiler burada oturma eylemi yaptı. İşçiler, sendikanın işten çıkarma sürecinde kendilerinin yanında durmasını ve seslerini duyurmasını istediklerini söyledi.

Sendika önünde yapılan açıklamada, “Biz sendikaya karşı değiliz. Biz haksız yere yapılan bu durumdan dolayı sendikanın yanımızda durmasını, sesimizi duyurmasını istiyoruz. Bizler geleceğimiz için, çocuklarımız için, ailelerimiz için sadece işimizi geri istiyoruz” denildi.

Sendikanın tutumunu sessiz oturma eylemiyle protesto ettiklerini belirten işçiler, “Tüm haksızlığa uğrayan işçi arkadaşlarımız için bugün burada toplandık. Sendikanın bize davrandığı gibi susarak, sadece yerimizde oturarak bugün eylemimize başladık” ifadelerini kullandı. Eylem sırasında işçiler ile sendika yöneticileri arasında kısa süreli tartışma yaşandı.

İşten çıkarılmaların üzerinden yaklaşık üç ay geçerken, işçiler bu süreçte yaşadıkları ekonomik, sağlık ve barınma sorunlarını Evrensel’e anlattı. Kimi çocuklarının okul masraflarını karşılayamadığını, kimi kirasını ve faturalarını ödeyemediğini söyledi. Sağlık sorunları nedeniyle rapor alan işçiler ise raporlarının gerekçelerini belediyeye bildirmelerine rağmen işten çıkarıldıklarını anlattı.

‘Bir şey istemiyor, ekmeğini geri istiyor’

İşten çıkarılan işçilerden Emre’nin annesi Emine, oğlunun Kent Temizliğinde 8 yıldır çalıştığını söyledi. İşçilerin çıkışlarının 8 Temmuz’da verildiğini, 14 Temmuz’da kartlarının ellerinden alındığını belirten Emine, işten çıkarıldıklarını Alo 170 üzerinden öğrendiklerini anlattı.

Yaklaşık üç aydır sendikaya gidip geldiklerini söyleyen Emine, işçilerin durumlarının tek tek ele alınmadığını belirterek, “Üç ay disiplin kurulunda bekliyor bunlar. Hiçbiri ayrıştırılmamış, ‘Senin neyin vardı, neyin vardı’ diye bakılmamış. Sendika da buna dahil, hiçbir zaman bakmamış” dedi.

Sendikada komisyon kurulduğunun kendilerine söylendiğini ancak sonuç alamadıklarını ifade eden Emine, “İki buçuk aydır, üç aya yakındır sendikaya gidip geliyoruz. ‘Komisyon kurduk’ dediler, komisyonun akıbeti de yok” diye konuştu.

Oğlunun işsizliğiyle birlikte ailenin yaşadığı sorunların ağırlaştığını anlatan Emine, 4 yaşındaki torununun da yoğun bakımda olduğunu söyledi. Torununun solunum yetmezliği bulunduğunu belirten Emine, “Burada önemli olan benim torunum yoğun bakımda. Solunum yetmezliği var, satürasyonları düşüyor. Şimdi başka sorunları da çıktı. Çok sorunumuz var. Babası her gün gidiyor, geliyor. Ne olacak biz de bilmiyoruz” dedi.

Çocuğun hastanedeki tedavi giderlerinin karşılandığını ancak diğer ihtiyaçlarını karşılamakta zorlandıklarını söyleyen Emine, “Çocuğun yediği, içtiği, diğer masrafları var. Yapamıyoruz, yapamıyoruz” diye konuştu.

İşçilerin 26 koduyla işten çıkarılmaları nedeniyle işsizlik ödeneği alamadığını ve sigortalı bir işe giremediğini belirten Emine, oğlunun işsiz kaldıktan sonra borçlandığını anlattı. Emine, “26. koddan çıkarıldıkları için sigortalı bir yere giremedikleri gibi işsizlik parası da alamıyorlar. Onu alsaydılar kiralarını verebilirlerdi. Sorun büyük, çocukların derdi büyük” dedi.

Oğlunun daha önce icralık olmadığını belirten Emine, “Evden de atıldı. Eşi bıraktı gitti, yuvası yıkılıyor. Hangisini anlatayım ki? İcralık değildi, icralık borcu oldu” diye konuştu.

İşten çıkarılanların beden işçisi olduğunu hatırlatan Emine, “Bu çocukların hepsi beden işçisi. Güneş tepelerinde, yağmur sırtlarında çalıştılar. Yapılan bu haksızlık çözülsün. Bu gençlerin ekmeği verilsin. Bunu istiyoruz. Bu mağduriyet çözülsün” dedi.

Yaklaşık üç aydır diğer işçilerin yaşadıklarını da dinlediğini söyleyen Emine, “Hepsinin ayrı ayrı iki buçuk, üç aydır derdini dinliyorum. Hepsinin derdini biliyorum. Bir şey istemiyor, ekmeğini geri istiyor” ifadelerini kullandı.

‘19 yaşındaki çocuğum bana bakıyor’

Kent Temizliğinde 8 yıldır süpürge işçisi olarak çalışan bir kadın işçi ise hasta oğlunun tedavisi nedeniyle aldığı raporların ardından işten çıkarıldığını anlattı. Anne ve babasının olmadığını, iki çocuğuna baktığını belirten işçi, raporlarının gerekçelerini belediyeye sunduğunu söyledi.

İşçi, “Raporlarım var ama raporlarımın bir sebebi var. Oğlum rahatsız, tedavi görüyor. Onu götürüp getiriyorum. Dışarıda bana ya da çocuklarıma bakacak hiç kimse yok. Raporlarımı zaten sundum. Herkesin bir şeyi olur ama bu yönden cezalandırılarak işten çıkarılmak bana göre çok ters” dedi.

Üç aydır maaş alamadığını ve işsizlik ödeneğinden de yararlanamadığını belirten işçi, aylık 20 bin lira kira ödediğini söyledi. Bir süre birikimiyle kirayı karşılayabildiğini ancak artık parasının kalmadığını anlatan işçi, “Şu an kiramı veremedim. Bir aylık kiramı kenarda duran paramdan verdim. Bu aydan sonra veremeyeceğim çünkü durumum yok” diye konuştu.

Tanıdıklarının desteğiyle geçinmeye çalıştığını söyleyen işçi, “Sağ olsun tanıdıklarımız yardım etti. Ama şu an durumum kötü. Ne yapacağımı kara kara düşünüyorum. Gelirim yok” dedi.

İşsizliğin çocuklarının eğitimini de etkilediğini anlatan işçi, oğlunu okula gönderemediğini söyledi. Oğlunun kendisine, “Anne, ben de okursam nasıl bakacaksın?” dediğini aktaran işçi, “Onun için oğlumu okula gönderemedim. Açıktan kayıt yaptırdık, mecbur açıktan okuması gerekiyordu” ifadelerini kullandı.

19 yaşındaki kızının şehir dışında üniversite kazandığını ve yaz boyunca çalışarak kendi okul masraflarını çıkardığını anlatan işçi, bundan sonraki yurt ve yaşam giderlerini nasıl karşılayacağını bilmediğini söyledi: “Önümüzdeki ay kızımın yurt parasını nasıl vereceğim, masrafını nasıl göndereceğim? Benim kızım kendisi çalıştı yazın, okul masrafını kendisi çıkardı. 19 yaşında benim kızım bana bakıyor. Benim çocuğuma bakmam lazımken çocuğum bana şu an bakıyor.”

Cezaevindeki erkek kardeşine de destek olduğunu ancak artık bunu da yapamadığını belirten işçi, “Durumum gerçekten çok vahim. İşime bir an önce dönmek istiyorum” dedi.

‘Çocuklarımı okula gönderemedim’

Kent Temizliğinde 3 yıldır süpürge işçisi olarak çalışan bir başka kadın işçi de yaptığı iş sırasında boyun fıtığı, boyun düzleşmesi ve iki kolunda sinir sıkışması oluştuğunu söyledi. Sağlık sorunlarına rağmen çalışmayı sürdürdüğünü belirten işçi, iki yıl içerisinde aldığı 12 günlük raporun ardından işten çıkarıldığını anlattı.

İşçi, “Süpürge yaparken boynumda ve iki kolumda rahatsızlık oluştu. Boynumda boyun fıtığı ve düzleşme, iki kolumda sinir sıkışması var. Onlara rağmen hâlâ süpürgemi yapıyordum. Günde iki bölge yapıyordum, süpürüyordum. Amire, çavuşa karşı gelmiyordum. Bir tane bile tutanağım yoktu. Ona rağmen verimsiz bulunmuşum. İki yıl içinde 12 gün raporum var diye iş çıkışım verildi” dedi.

Evli olduğu kişinin cezaevinde olduğunu ve iki çocuğuna baktığını anlatan işçi, aylık 15 bin lira kira ödediğini, işsiz kaldığı iki buçuk aylık sürede banka borçlarının da biriktiğini söyledi. “Şu anda en az 40 bin lira para ödemem gerekiyor. Onları ödeyemiyorum” diyen işçi, çocuklarının eğitim masraflarını da karşılayamadığını belirtti.

Kızının 6’ncı sınıfa, oğlunun ise liseye gitmesi gerektiğini söyleyen işçi, “Şu anda çocuklarımın masraflarını yapamadım. Okula da gönderemedim. Kızım 6’ya gidiyor. Oğlumun liseye gitmesi gerekiyordu, gönderemedim. Kayıt da yaptıramadım. Babaları da olmadığı için bayağı zor durumdayım” dedi.

İşten çıkarma kararının yeniden değerlendirilmesini isteyen işçi, “İki buçuk aydan beri mağdur durumdayım. Büyükşehir Belediyesinden durumumun tekrar değerlendirilmesini istiyorum. Ekmeğimi geri istiyorum, işimi geri istiyorum” diye konuştu.

MS hastası işçi: ‘Sağ ayağımı kullanamadığım için rapor aldım’

Kültürpark’ta 3 yıldır temizlik personeli olarak çalışan bir başka kadın işçi ise MS hastalığı nedeniyle aldığı raporların işten çıkarılma sürecinde karşısına çıkarıldığını anlattı. Daha önce omurilik iltihabı (miyelit) nedeniyle bir dönem yatağa bağımlı kaldığını söyleyen işçi, bu yılın ocak ayında MS hastalığının ortaya çıktığını belirtti.

Hastalığına rağmen çalışmaya devam ettiğini anlatan işçi, çalışma koşullarının sağlık sorunlarını ağırlaştırdığını söyledi. İşçi, “Üç tane binamız vardı tiyatro olduğu için. Diz kapaklarımıza kadar su altında kalan bir yeri temizledik. Arkasından soğuk algınlığı, bronşit ve astım oldum. Vücudum zaten iltihaplı olduğu için ufacık bir enfeksiyondan hemen etkileniyor. Bundan dolayı raporlarım var” dedi.

MS atakları nedeniyle zaman zaman çalışamayacak hale geldiğini söyleyen işçi, raporlarının ve hastalığına ilişkin belgelerin tamamını belediyeye sunduğunu belirtti: “En son MS ataklarım oldu, sağ ayağımı kullanamadım. Ondan dolayı 10 günlük, 20 günlük raporum var. İlaç raporlarımı, bütün her şeyimi sundum. Her şeyim kanıtlı bir şekilde karşılarına çıktı. Eğer bunun için işten çıkarılıyorsam bir haksızlığa uğradığımı düşünüyorum.”

Beyninde lezyon bulunduğunu, stres yaşadığında kasılmalar ve bayılmalar geçirdiğini anlatan işçi, hastalığı nedeniyle başka bir iş bulmasının da güç olduğunu söyledi. “Evde bile tek duramıyorum. O kadar korkar oldum hastalığımdan dolayı. Ben başka işte de çalışamam” diyen işçi, sağlık sorunlarına rağmen belediyedeki işini sürdürdüğünü vurguladı.

İzBB Başkanı Cemil Tugay’a da durumunu anlatan bir mektup gönderdiğini söyleyen işçi, “Mektubumda da belirttim: Ben bu hastalığıma rağmen bir günde üç binayı temizleyen insanım. İşimi dört dörtlük yapıyordum” dedi.

‘Elektrik faturamı ödeyemiyorum’

34 yaşında, iki çocuklu ve evli olduğu kişiden ayrı yaşayan işçi, işten çıkarılmanın ardından geçimini sağlayamaz hale geldiğini anlattı. 16 yaşındaki kızının liseye, 13 yaşındaki oğlunun ise 7’nci sınıfa gittiğini söyleyen işçi, aylık 10 bin lira kira ödediğini belirtti.

Faturalarını ödeyemediğini, çocuklarının yeni eğitim öğretim yılı için ihtiyaçlarını da alamadığını söyleyen işçi, “Elektrik faturam ödenmedi diye mesaj geliyor. Bir bakan var mı? Yok. Okullar açıldı, çocuklara hiçbir şey almadım. Ne olacak, ne bitecek inan bilmiyorum” dedi.

İşçinin talebi ise işe dönmek: “Ben gerçekten para değil, işimi istiyorum. Alnımın teriyle, hakkımla çalışmayı istiyorum.”